Predispositie

In het artikel over de constitutie is men al in aanraking gekomen met het begrip predispositie. Een predispositie is een potentiële omstandigheid die zich al dan niet tijdens het leven van iemand kan manifesteren als een pathologische toestand. Het is een soort trigger waarvan nog maar moet worden afgewacht of deze de levenskracht ook echt ontstemt. Een predispositie is feitelijk een zwak punt in het afweermechanisme (PNEI Systeem). Een predispostie is een aanleg, een vatbaarheid voor een ziekte. Het kan de onderliggende oorzaak (causa) zijn voor zowel acute miasmas als chronische ziektes.

Hahnemann legt terecht uit dat pathogene agentia (ziekmakende factoren) niet elk individu ziek maken. “Ziek worden we erdoor alleen dan als ons organisme daarvoor is gepredisponeerd!“. Bij een epidemie zien we velen ziek worden, maar sommigen doet het niets. De kwaliteit, het niveau van de ziekte had bij die personen blijkbaar niet hetzelfde niveau, de gelijksoortige kwaliteit, en tegelijkertijd hadden die persoon er niet de aanleg voor, dat hun levenskracht ontstemd kon geraken. Predispositie kan wel toe of afnemen. Door slechte leefgewoonte verzwakt men de levenskracht en verhoogt met de predisposities.

Een verstoring in de levenskracht is vaak het meest effectief als een persoon voor een onverwachte, niet voorziene, (plotselinge) ervaring komt te staan die als een ‘bom inslaat’. Maar dan nog dringt deze verstoring zover binnen totdat de kracht van die prikkel de levenskracht niet verder stoort. Niet iedereen wordt in dezelfde mate, voor dezelfde duur, ziek. De penetratie van een ziekmakend agens geschiedt zo lang de resonantie van de levenskracht gelijkgestemd is (mate van kwetsbaarheid) voor die ziekte.

De manier waarop en het proces waaronder (aetiologie) een predispositie tot stand komt kunnen o.a. zijn:
-Genetische bepaling (erfelijkheid, miasma’s)
-Allopatisch medicijngebruik, onderdrukking
-Stress, trauma’s
-Geestelijke waanbeelden (delusions)
-Specifieke, negatieve slechte en langdurig aanhoudende leefomstandigheden.

Overgedragen predisposties (miasma’s) van ouder op kind liggen altijd tussen de sterkte van de predisposities van de ouders in. De overgedragen predispostie is het resultaat van de algemene staat van gezondheid en de specifieke staat van gezondheid van de ouders, op het moment van conceptie (Guijt).

Tenslotte nog iets over roots. Dit zijn bepaalde triggers, gelijkend op predisposties, die overgegeven zijn via miasma’s en genen. Een root is er nog eerder dan een predispositie en is dus de causa VAN die predispositie.