Homeopathie en Leven in het Nu

De klassieke homeopathie is een therapie welke mensen in staat stelt meer in het nu, in het heden te leven. Met andere woorden: homeopathie actualiseert de belevenis van het leven, het bewustzijn is meer gericht op genieten van dít moment. Daarmee sluit ze aan bij vele andere alternatieve geneeswijzen, vooral Oosterse. Waarom is dat leven in het nu, dat bewustzijn van het heden eigenlijk zo belangrijk?

De essentie van leven is gelukkig zijn en niet gelukkig worden
Dit is een oude wijze uitspraak die haar actuele waarde geenszins heeft verloren. Mensen die ziek zijn, op geestelijk niveau (en dat is volgens de klassiek homeopaten het diepste niveau van ziek zijn) leven vaak niet in het nu maar in het verleden of in de toekomst. Ze mijmeren structureel naar gebeurtenissen die achter zich liggen of dromen over iets wat niets of weinig met hun huidige situatie te maken heeft. De essentiële vraag is: waarom doen deze mensen dat? Waarschijnlijk zijn zij niet helemaal tevreden of diep triest over hun huidige situatie. De actualiteit is er een van ergernis, droefenis, depressiviteit. De enige manier om geluk te halen is door weg te dromen en de geest te laten ratelen. Pijn en realiteit worden weggedrukt, het bewustzijn, het leven in het nu daarmee ook. Mensen die dit continu doen, zoals mensen die lijden aan manische depressies, geestelijke handicaps, stoornissen, burn-outs en ga zo maar door, zijn op een diep niveau ziek. Vaak ziet men bij deze mensen dan ook pathologie op het emotionele en fysieke vlak doorstromen. Ook mensen die niet per definitie zo diep ziek zijn als de hier aangehaalde voorbeelden kunnen echter te weinig in het nu leven. Ze dromen over gelukkig worden, over een pijnvrij bestaan, over hoe het leven mooier kan, over dat het beter gaat over een paar maanden, of hoe veel beter het vroeger was. Dit soort gedachten stelt hen niet in staat optimaal te genieten van huidige ervaringen. Zelfs als men mijmert over niet-negatieve gedachten of over zaken die niet per definitie wijzen op een niet-gelukkig zijn in het heden zouden toch meer bewustzijn voor het heden op moeten brengen. Mensen die weinig bezig zijn met wat morgen of volgende week gebeurt en proberen te genieten van elk klein moment, van elke ervaring, zij leven het meest diep en spiritueel. Natuurlijk moet er wel eens iets gepland worden, natuurlijk moet men soms even nadenken over het verleden of de toekomst, en natuurlijk zijn niet alle huidige ervaringen zo leuk om daar nu continu bij stil te staan, maar het gaat om de essentie van het zijn, van de actualiteit, van de existentïele intensiteit. Nogmaals, men moet namelijk niet gelukkig willen worden maar gelukkig willen zijn.

Een ontologisch principe
Klassiek homeopaten, en waarschijnlijk ook anderen, zijn het erover eens dat het ultieme doel van het leven is om opperste, persoonlijke vrijheid te bereiken. De meningen over wat die absolute vrijheid dan is zijn nog wel eens verdeeld, maar over het algemeen knikt men eenduidig ja op dat men volledig kan opgaan in het ondergaan en het beleven van ervaringen in het leven, die zich volstrekken in het nu. Zen-boeddhisten menen zelfs dat tijd of kwantiteit van het gebeuren niet belangrijk zijn, zelfs niet bestaan. Alleen de kwaliteit van zijn, van leven is belangrijk en existeert. Als het leven niet nu geleefd wordt kan het per definitie nooit geleefd worden. Iets is van waarde door het zijn, niet door het worden, iets is van waarde door de intensiteit en niet door de extensie ervan.
Homeopaten streven ook naar mensen die zoveel mogelijk in het nu gaan leven, genieten van het zijn, genieten van de vrijheid deelgenoot te mogen zijn van ervaringen. Een homeopathisch middel werkt juist op dat niveau, op het niveau van de levenskracht, op de zijnskracht. Men wordt geprikkeld in het bewustzijn en alleen dat leidt tot een gelukkig zijn.