Hoe de homeopathie een slechte naam krijgt

Nieuws | 21-08-2009 HomeopathieNetwerk.nl

Dat de homeopathie door het gros van de reguliere geneeskunde, de wetenschap en de overheid (en haar instanties) niet wordt erkend is allang bekend en is goed beschouwd een situatie die niet snel zal veranderen. Hier schuilt ook niet zozeer het ‘gevaar’ voor homeopathie. De dreiging is veel eerder het gevolg van de negatieve houding van personen en instanties welke wordt geuit op het internet en in de media; het is haar effect op de mensen die nog neutraal staan tegenover homeopathie wat nu juist zo pijnlijk is voor de klassieke homeopathie. Pertinent onjuiste informatie of verkeerde verbandlegging schaadt de naam van de klassieke homeopathie al decennialang. Louter klinisch werkende of complex werkende homeopaten zijn echter net zoveel debet aan de moeizame institutionalisering van homeopathie. Het zijn hun werkzaamheden, welke vaak onderworpen worden aan de klinisch-wetenschappelijke testen, die de naam van de homeopathie besmeuren. Juist klinische en complex homeopathie komt in aanmerking voor de dubbelblindonderzoeken omdat men net zo symptomatisch en net zo onindividueel werkt als een normaal arts: homeopathische middelen worden per ziekte gegeven in plaats van te kijken naar de individuele symptomatiek. Uiteraard werkt homeopathie zo ook niet, en de testresultaten wijzen dan ook vaak uit dat de effecten van homeopathie weinig beter zijn dan placebo. Dit is natuurlijk niet vreemd, omdat klinische homeopathie net zo min werkt als reguliere therapie. In sommige gevallen, bij epidemiëen of collectieve trauma’s, werkt klinische homeopathie wel, omdat dan ook dezelfde basiswaan of basisziekte ten grondslag ligt aan het lijden, waar één gelijksoortig middel vaak al genezing kan brengen. Maar slechts de klassieke homeopathie, met haar hahnemanniaanse uitgangspunten bewijst keer op keer effectief te zijn als het gaat om moeilijke, individuele gevallen van chronische ziekten. Dan hebben we het dus niet over kleine verwondingen of acute miasma’s waar ook klinische homeopathie en zelfs complexe homeopathie resultaten kan bezorgen.

Het zijn dus juist de klinisch en complex werkende homeopaten die bij individuele gevallen vaak tekortschieten en de daaropvolgende gerichte en nodeloze onderzoeken die de homeopathie een slechte naam toe brengen. Zo verscheen er kortgeleden een artikel op de site van de vereniging tegen kwakzalverij. Homeopathie zou niet werken bij kinderdiarree. De titel wekt al de suggestie dat er één bepaald middel bestaat tegen kinderdiarree, een hoogst klinische en abjecte zienswijze, en als men het artikel verder leest wordt het voor vermoeden dat het hierbij weer gaat om verkeerde homeopathie en bijbehorend nutteloos onderzoek bevestigd. Mensen die het onderscheid tussen de ware, klassieke homeopathie en de klinische en complexe homeopathie niet kennen, zullen homeopaten hierdoor over een kam scheren en de homeopathie als niet effectief beschouwen.

Jammer genoeg wordt er in deze wereld door vele therapeuten op verkeerde wijze omgesprongen met de beginselen van Hahnemann, sterker nog, deze worden vaak compleet genegeerd. Het gevolg is dat zij de homeopathie niet aanhangen of vooruithelpen, maar haar naam besmeuren en haar ernstig tegenwerken. Het is aan hen te danken, en aan het gemak waarop de media en de wetenschap als parasieten hierop inspringen, dat de naam van de homeopathie omgeven wordt door twijfel en negatie.