Geschiedenis van de Homeopathie in India in de  19e eeuw

De geschiedenis van de homeopathie in India is enigszins versluierd en verborgen. Volgens de historicus Eswara Das is het echter duidelijk dat de homeopathie spontane aanvaarding vond bij de inboorlingen. Dit was niet altijd het geval bij de Indiase heersers, aangezien ze niet vaak Europese innovaties wilden accepteren. Aan de andere kant oefende homeopathie ook aantrekkingskracht uit op deze heersers omdat het modern was en werd uitgevonden door de Duitsers (de vijand van de Britten). Europese artsen en missionarissen waren degenen die homeopathie naar India brachten. Men zou misschien verwachten dat de Britse kolonisten daarvoor verantwoordelijk waren, maar het tegendeel is waar. In de 19e eeuw was de orthodoxe geneeskunde voor de Engelse kolonisten het dominante medische systeem; van homeopathie was weinig over komen waaien. De inheemse beoefenaars van geneeskunde werden door Britse artsen genegeerd of belachelijk gemaakt. Uiteindelijk waren het de zendelingen uit Duitsland en Zwitserland die homeopathische apotheken zouden oprichten en boeken van Hahnemann verspreidden.

Al in 1834 werden de eerste patiënten in Zuid-India behandeld met homeopathie. Een paar jaar later spreidden de militaire artsen zich uit naar het noorden. Na de introductie speelden de Europeanen echter geen rol meer. Bengaalse artsen
namen de bal over en de Indiase bevolking bracht de homeopathie zelf van de grond af. Twee Indiërs hielpen bij het vestigen van homeopathie in India. Ze wijdden hun leven aan het navolgen van de lessen van Hahnemann: Babu Rajendra Lal Dutt (1818-1890) en Mahandrae Lal Sircar (1833-1904). Sircar stichtte een homeopathisch tijdschrift in 1868, de eerste in India, en de
homeopathie kreeg daarmee acceptatie onder Indiase artsen. Tussen 1847 en 1848 werd een cholera-epidemie in India met succes behandeld met homeopathie, dit droeg in grote mate bij tot de acceptatie. In 1862 deed zich een soortgelijke gebeurtenis voor: dit keer werd malaria met succes behandeld, wat nog meer roem bracht voor het homeopathische systeem. Calcutta was de belangrijkste plaats waar vanuit homeopathie zich ontwikkelde in India. In 1875 werd hier het eerste homeopathische college gebouwd. Homeopathie ontving geen kritiek of afwijzing van de medische gevestigde order in India zoals het geval was in de meeste Europese landen. Het Westerse wetenschappelijke geneeskundige systeem waarmee het werd vergeleken was nog niet volledig overgenomen door de Indiase bevolking, en de inheemse medische tradities waren qua uitgangspunten en beginselen vergelijkbaar met homeopathie. Rond het begin van de twintigste eeuw, toen homeopathie een zware tegenslag ondervond in andere delen van de wereld, bleek India een uitzondering te zijn. India ontwikkelde zich daarom geleidelijk als één van de
mondiale leiders van de homeopathie. Het was echter duidelijk dat, om officiële erkenning te krijgen en echte institutionele vooruitgang te maken, het absoluut noodzakelijk was om te streven naar een onafhankelijke regering die homeopathie zou gaan accepteren.

India had In de 19e eeuw geen invloedrijk persoon die de homeopaten kon leiden en homeopathie naar alle niveaus van de samenleving kon brengen. Maar de vraag is of een dergelijk persoon zelfs noodzakelijk was, aangezien de homeopathie spontaan veel goedkeuring en steun kreeg in India. De principes en filosofie van de homeopathie hebben fundamentele parallellen en verbindingspunten gevonden bij de Indiase cultuur van de geneeskunde en de bestaande inheemse therapieën, zoals Ayurveda. Het werd onmogelijk voor de Indiase regering om de enorme populariteit van homeopathie onder het volk te negeren. Sinds de jaren zestig was de regering een sterke voorstander van homeopathie. Al bijna 50 jaar nu wordt homeopathie volledig erkend, gefinancierd, politiek omarmd en voor een groot deel gelijkgesteld met de andere medische systemen. Dat maakt de positie van homeopathie in India uniek in de medische wereld. Deze ondersteuning komt tot uiting in de grootschalige integratie van homeopathie in staatinstellingen (gezondheidszorg, ziekenhuizen, onderwijs, enz. ). Daarbij komen nog de lage kosten van de homeopathie (consulten en medicijnen), het grote marktpotentieel en de wereldwijde invloed (via het internet en de beroemde
leiders). Er kan slechts één conclusie worden getrokken uit de variabelen, en dit is dat het feit dat homeopathie zeer populair is in India, een feit is dat voor zich spreekt.

Interessante links: Homeopathie in India in de 20e eeuw
Interessante links: Medische cultuur in India