Geschiedenis-homeopathie-Verenigde-Staten-Amerika

Geschiedenis van de Homeopathie in de Verenigde Staten van Amerika

De 19e eeuw: Hering en Kent

Op het moment dat homeopathie in de VS werd geïntroduceerd (in de jaren ’20 van de 19de eeuw), was de Amerikaanse medische situatie erg pluralistisch en onsamenhangend. Dit decor kwam erg overeen met de decors in Europa waar medische praktijken in toenemende mate (publiekelijk) werden bekritiseerd en waar oude medische tradities concurrentie kregen van de nieuw geïntroduceerde therapieën zoals homeopathie. Vanuit deze mengelmoes was het de homeopathie die binnen de 19e eeuwse medische cultuur in de VS een zeer voorname positie zou verwerven. Homeopathie begon in de Nieuwe Wereld tot groei te komen, kort nadat Hans Gram, een Deense homeopaat, in 1825 naar de VS verhuisde. Vele Duitse homeopaten introduceerden de homeopathie in de verschillende Staten in Amerika waar zij hun eigen klinieken begonnen op te richten. Een van die Duitse homeopaten werd, zoals velen hem noemen, de ‘Vader van de Homeopathie in Amerika’: Constantine Hering (1800-1880). Hering, die in 1831 naar Philadelphia verhuisde, kreeg het in 1833 voor elkaar om een cholera epidemie met succes homeopathisch te behandelen. In datzelfde jaar, in dezelfde stad, werd de Homeopathic Society met behulp van Hering opgericht. In 1835 stichtte dezelfde Hering, samen met een aantal homeopathische collega’s, de North American Homeopathic Health Society, die echter snel weer gesloten zou worden.

Niet veel later werd het American Institute of Homeopathy in 1844 opgericht, wat de oudste nationale medische professionele organisatie in de VS is. In 1846 werd een concurrerende medische groep gevormd die de American Medical Association (AMA) werd genoemd, deels als reactie op de groei van de homeopathie met als doel om de ontwikkeling van de homeopathie te vertragen.Leden van de AMA hadden een lang aanhoudende vijandigheid ten opzichte van de homeopathie, die hen er uiteindelijk toe leidde om alle lokale medische gemeenschappen te zuiveren van homeopaten. Alle homeopathische artsen verloren dientengevolge hun lidmaatschap. Andere restrictieve beslissingen volgden, die allemaal erop gericht waren om de homeopathie te bedwingen. Dit AMA beleid oogstte aanvankelijk wel wat succes, maar het kon de homeopathie in de 19de eeuw nooit helemaal structureel vernietigen. Integendeel, de homeopathie overleefde en werd elk decennium groter.

Tijdens de jaren ‘60 van de 19de eeuw zette Constantine Hering de verspreiding van de homeopathie voort. Hij werd de medeoprichter van het Homoeopathic Medical College en een aantal ziekenhuizen en klinieken. Homeopathische ziekenhuizen in Amerika boekten gedurende deze jaren opmerkelijke resultaten, in het bijzonder bij de behandeling van epidemische ziektes zoals cholera en gele koorts. Het sterftecijfer in homeopathische ziekenhuizen lag vele malen lager dan in de reguliere ziekenhuizen. In deze periode begonnen ook de eerste homeopathische scholen op te duiken. Ook op het gebied van onderwijs oogstte de homeopathie lof. Journalisten waren verbaasd over het hoge opleidingsniveau van deze homeopathische scholen, de indrukwekkende geleerdheid van haar studenten, en de reusachtige bibliotheken waarin men kon studeren. Al snel na Herings dood verscheen een andere belangrijke figuur op het toneel: James Tyler Kent (1849-1916). Hoewel hij minder institutionele vooruitgang in gang zette, zou Kent al snel de grootste homeopaat worden na Hahnemann, en tussen 1880 en 1910 meer dan 30.000 patiënten behandelen in zijn privé-kliniek. Kents invloed werd hoofdzakelijk gevestigd via zijn boeken en zijn lezingen, die werden bezocht door mensen vanuit de hele wereld. Voornamelijk door Herings en Kents werk kwam de homeopathie in de VS tot bloei door een breder wordende acceptatie van de Amerikanen en toegenomen verdraagzaamheid van de orthodoxe artsen en de kerk. Behalve Kent, waren de meeste homeopaten in Amerika leden van de New Jerusalem Church, een Swedenborgiaanse kerk met een spirituele filosofie die de homeopathie ondersteunt.

De VS was rond het einde van de 19e eeuw het middelpunt geworden van de homeopathie in de wereld. Bovendien was het positieve effect van de behandeling van epidemische ziekten in de late 19e eeuw een grote bron van groeiende populariteit onder Amerikanen. In 1898 had de VS 140 homeopathische ziekenhuizen(!), 20 homeopathische hogescholen, en 31 homeopathische tijdschriften.Tussen 1825 en 1900 was het aantal Amerikaanse homeopaten gestegen tot 15.000. Op de drempel van de nieuwe eeuw beoefende circa 25% van alle artsen in de VS min of meer homeopathie.De twintigste eeuw zou desondanks een kentering voor de homeopathie blijken, aangezien de AMA zich prepareerde voor alweer een nieuwe aanval. Ditmaal bleek die veel
effectiever.

Hoe het verder gaat: de desastreuze 20e eeuw
De homeopathie werd in een stroomversnelling geïntroduceerd in de VS. Dankzij het pluralistische geneeskundige klimaat was het voor de homeopathie aanvankelijk niet noodzakelijk om het op te nemen tegen een zekere gevestigde medische orde, hoewel dit te zijner tijd zou veranderen. Na het werk van Gram, Hering, en later Kent, en zeker na de succesvolle behandeling van epidemieën, vond de homeopathie, zelfs te midden van de geestelijkheid en de media van toen, veel steun. Vele fundamenten en instituties werden opgericht en aan het einde van de 19de eeuw was Amerika het middelpunt geworden van de wereld der homeopathie. Niettemin zou in de 20e eeuw alles wat verworven en opgebouwd werd uiteen vallen. Als gevolg van repressieve maatregelen geïnitieerd door de AMA en dankzij moderne medische uitvindingen werd homeopathie op het randje van de afgrond gebracht en was het nooit in staat om haar negentiende-eeuwse positie te herstellen. Pas tegen de jaren ’70 vond er een langzame wederopbloei plaats en pas in de laatste 10 jaar heeft de homeopathie weer veel terrein gewonnen. Toch heeft de huidige agressieve en overheersende medische cultuur, waaraan de meeste Amerikaanse burgers gewend zijn, zonder twijfel de heropleving van de homeopathie vertraagd. De wet, de overheid en haar instellingen staan aan de kant van de orthodoxe, gevestigde medische orde. Er wordt weinig onderzoek verricht en weinig financiering toegekend om de ontwikkeling van de homeopathie te stimuleren.Homeopathie wordt niet geïntegreerd in ziekenhuizen en slechts in enkele universiteiten. De
meeste homeopathische scholen en onderwijsprogramma’s werden na 1980 en 1990 opgericht; voor die tijd waren er geen onderwijsmogelijkheden. De regelgeving voor de homeopathische geneesmiddelenindustrie is momenteel in gevaar. Er
zijn nauwelijks of geen vergoedingsmogelijkheden, terwijl de consultkosten hoog zijn. Het marktaandeel (potentieel) van de homeopathie voor apotheken en winkels is desalniettemin redelijk, en homeopathie is weer onderwerp van discussie aan het worden in de pers. Het moge vooralsnog duidelijk zijn waarom de homeopathie niet populair is in de VS. Zo goed als dood gedurende meer dan zeven decennia, kwam het in de twintigste eeuw te veel repressieve factoren tegen die oorzaak en verklaring zijn voor haar huidige impopulaire status.

Relevante link: Meer informatie t.a.v. hoe de homeopathie zich manifesteer in de 20e eeuw: Homeopathie in het 20e eeuwse Verenigde Staten
Relevante Link: Meer weten over de Amerikaanse Medische Cultuur