UITGEDOKTERD?  WIJ NIET…..

DAT IS DE LEUS DIE WIJ, ALS KLASSIEK HOMEOPATEN, MOGEN HANTEREN.

Het volgende verhaal wil dit illustreren:

In 2005, na mijn afstuderen aan de Academie voor Klassieke Homeopathie in Almelo, kwam een collega uit A. naar mij toe .Ze had gehoord dat ik op een andere wijze werkte als gebruikelijk hier in Nederland en wilde door mij behandeld worden.

Ze klaagde over buikpijn, die soms erg was, soms alleen maar zeurend, maar altijd aanwezig. De artsen konden niets vinden en haar werd verteld”dat zij er mee moest leren leven”.Ze werd erg moe van de pijn.

Gelukkig heb ik, als aanvulling op de homeopathie, twee prachtige hulpmiddelen, zeker van nut in dit speciale geval: de iriscopie en de Orthomoleculaire geneeskunde .

Ik begon eerst uitgebreid te vragen naar haar klacht:de locatie, de frequentie, de soort pijn en het tijdstip van de dag of de nacht, waarop het begon of verergerde.Toen ik dat in kaart had gebracht, heb ik gevraagd naar de erfelijke biografie, de medicijnen die zij in haar leven  had gebruikt ( dit kan nl ook een blokkade zijn voor het homeopatische geneesmiddel, dat ik wilde inzetten), naar haar reacties op ev. vaccinaties en naar de ziekten die  de patiente in haar leven doorgemaakt had, al dan niet mbv anti-biotica, want ook dat kan nog steeds storend werken op een milde en duurzame genezing.

Toen vroeg ik naar  de eigen hoogte en dieptepunten in haar leven. Er was heel veel gebeurd in de achterliggende jaren, hetgeen zij had weggestopt.De biografie was zwaar en ik begreep dat ik,waarschijnlijk, de oorzaak te pakken had. Als de oorzaak wordt opgespoord, is er 95 procent kans op genezing.De darmen hebben een eigen intelligentie en vertalen iedere gedachte.

Toen heb ik gevraagd naar de voeding en het bleek, dat mijn collega dol was op zoet en dit als troostvoedsel gebruikte.Ze dronk heel graag een glas wijn en dol op rood vlees, helaas ook op varkensvlees…Ze at zeer onregelmatig en dan graag frites en sla met biefstuk.En dit zeker vier maal per week…
Ik vond dat het tijd werd voor een iriscopie onderzoek en in door de kijker, zag ik dat er uitstulpingen zaten op een bepaalde plaats in de dikke darm.Patiente gaf toe dat ze vaak last had van obstipatie en dan ook hartkloppingen kreeg en kortademig werd. Dit kon kloppen:want die uitstulping duwde tegen het hart en dat was duidelijk te zien op de foto die ik nam van de ogen. Ook de lever kon wat steun gebruiken en haar afvalstoffen werden onvoldoende afgevoerd.

Na afloop vertelde mijn collega mij, dat ze zich opgelucht gevoelde na het gesprek en ik beloofde, dat ik na een week haar zou bellen om uitleg te geven over de geneesmiddelen, die nav het consult, geindiceerd waren.
Ik heb haar op drie fronten geholpen:
1. De erfelijke belasting.
2.Op haar geestelijke gesteldheid:ze drukte dingen weg, en daarvoor zou een plantje haar goed kunnen helpen.
3.Haar hoofdklacht: ook een plant, die haar binnen drie dagen van de pijn afhielp en haar obstipatie wegnam.
Maar daarmee zou ze niet genezen:er kwam rust, dat was de bedoeling. Pas daarna gaan we op de weg naar genezing: door het toedienen van een mineraal.

De collega is een half jaar bij mij gebleven en heeft nu nergens meer last van. Maar:ze was therapietrouw , was nauwgezet in het nemen van de geneesmiddelen, ging niet ondertussen”shoppen”( naar de drogist om nog wat anders te proberen), ‘en kwam elke 6 weken op consult.
Tevens heb ik haar een voedingsadvies kunnen geven, wat ze -en daar had ik bewondering voor-  volledig opvolgde:ALLE suiker laten staan als ze dat kon opbrengen.
Vleesconsumptie afbouwen, meer vis dan vlees eten  en zeker geen rood vlees, het varken met rust laten en verder veel meer drinken. Week na week probeerde ik haar gezonder te laten eten want:voeding moet het medicijn zijn en pas wanneer het nodig is, moet er suppletie plaats vinden.

Volgende keer zal ik wat vertellen over macula degeneratie en andere oogklachten.

Deze casus is geschreven door Jantsje Dekker, klassiek homeopaat.