De Homeopathische behandeling

De Homeopathische behandeling is een nauwgezet en lang proces. Ze omvat niet alleen het consult maar ook de genezing. Bij mensen die ernstig ziek zijn kan het vaak langer dan een jaar duren voordat ze genezen zijn. Geduld bij de homeopathische behandeling wordt zowel gevraagd van de klassiek homeopaat als van de patiënt. Beide gaan samen een lange reis naar genezing tegemoet. Wordt dit geduld opgebracht dan kan er vaak ongelooflijke genezing plaatsvinden, ingezet vanuit de levenskracht, en daarna zowel op lichamelijk, emotioneel, psychisch en spiritueel vlak uitmondend in genezing. Het hoogtepunt van de homeopathie, van de homeopathische behandeling is wanneer de patiënt  zichzelf weer terug heeft gevonden en zijn creativiteit weer ten volle kan ontplooien zonder daarin door ziekte of waan vandaan gehouden te worden.

Stappen in de homeopathische behandeling
1. anamnese: dit is het eerste gesprek tussen de homeopaat en de patiënt. Daaraan vooraf gaat al het bewust worden van de patiënt dat hij ziek is en dat hij hulp moet zoeken.
2. analyse: de homeopaat gaat bij de anamnese alles in kaart brengen van de patiënt en tracht dingen op een rijtje te krijgen.
3. hiërarchie: de homeopaat bekijkt wel symptomen 1, 2 en 3 waardig zijn. Driewaardige symptomen zijn belangrijke, karakteristieke klachten. Zoals migraine krijgen samen met warm worden bij de voeten.
4.  repertorisatie: de homeopaat pakt zijn repertorium erbij en gaat kijken naar de belangrijkst symptomen en vervolgens welke middelen daarbij passen.
5. differentiatie: de homeopaat zal nu enkele middelen in zijn hoofd hebben. Wat slim is, is om vervolgens de materia medica erbij te pakken en te kijken of de middelen die in het hoofd zitten aardig kloppen met het algemene beeld van de patiënt en het beeld dat in de MM wordt beschreven.
6. middelkeuze: na de zorgvuldige afweging kiest de homeopaat een middel.
7. potentiekeuze: op basis van de acuutheid en de ernst en duur van de symptomen bepaalt de klassiek homeopaat vervolgens de potentie.
8. prognose: samen met de patiënt wordt afgesproken wat het verdere stappenplan nu is en wordt een prognose gegeven van hoe de genezing zal gaan.
9. behandelingsplan en voorschrift en overige voorschriften en adviezen: bij de volgende consulten zal dit voornamelijk nog aan bod komen. Vaak is het zo dat bij mensen die langdurig ziek zijn een eerste consult vaak niet afdoende is. Terugkoppeling en feedback zijn onontbeerlijk voor een klassiek homeopaat.

De Grenzen van de Klassiek Homeopathische behandeling
Homeopathie kan ernstig degeneratieve ziekten of blessures niet meer genezen, maar slechts ondersteunen (wat vaak dan wel zeer nuttig kan zijn!). Denk aan ernstige vormen van kanker (in een ver gevorderd stadium), aids, botafwijkingen, zeer gecompliceerde botbreuken. Daarnaast zijn homeopaten geen pedagogen of sociaal pedagogische hulpverleners, men kijkt dus ook op een heel andere manier tegen ziekte, gedrag en mens aan.

Speelt aandacht een rol bij genezing?
Jazeker. Het gevoel serieus genomen te worden, je verhaal kwijt kunnen speelt zeker een effect bij genezing. Maar het is slechts een tijdelijk effect, dat na 1-2 weken is uitgespeeld. Permanente genezing vraagt om andere helende aanpakken.

Verschillende vormen en aanpakken binnen de homeopathie

*Klassieke homeopathie is de gangbare vorm: deze stelt dat slechts 1 geneesmiddel de hele patiënt met al zijn klachten kan genezen; nooit mogen meerdere geneesmiddelen of complexgeneesmiddelen worden gegeven. Men schrijft overwegend hoge potenties voor (C en M potenties). Dit is de manier van behandelen zoals neergelegd in de Organon der Geneeskunst van Samuel Hahnemann.

*Klinische  en Complex homeopathie wordt uitgeoefend, meestal door artsen die een specialisatie homeopathie hebben gedaan. Zij beoefenen homeopathie feitelijk hetzelfde als hun artsenberoep: men behandelt niet de zieke mens maar de ziekten, de hoofdklacht waarvoor de zieke de homeopathisch arts bezoekt. Zij geven meerdere middelen tegelijk en werken met overwegend D potenties.

*Homeopathische zelfmedicatie: omdat homeopaten een niet erkend beroep is door de overheid, mag iedereen het vrij uitoefenen. Homeopathische middelen zijn dan ook zonder receptuur beschikbaar. Mensen kunnen dus zelf homeopathische middelen bereiden, bestellen en innemen en zo zelf genezing (of vergiftiging) trachten te bewerkstelligen.

Wat is het verschil tussen het behandelen van de ziekte en het behandelen van de zieke zoals inde homeopathische consulten?
Het behandelen van de ziekte geschiedt in de reguliere geneeskunde, waarbij alleen naar de symptomen van de hoofdklacht(en) gekeken wordt, terwijl de homeopathie de zieke mens behandelt, waarbij alle symptomen beschouwd worden: zowel klachten als kenmerken, alles wat iemand op dat moment en als mens zijnde typeert. Ook wordt er bij homeopathie rekening gehouden met wat die mens doet in het leven, wat hij eet en drinkt en waar en met wie hij leeft.

Wat is een beginverergering?
Een beginverergering kan optreden na inname van een homeopathisch middel waarbij er voor korte tijd sprake kan zijn van verergering van de klachten, noem het een soort van activering, een sein dat het middel is aangeslagen. Naderhand gaat die verergering weg en maakt de patiënt meerdere stappen vooruit, nadat hij er als het ware eerst een terug heeft gezet. De beginverergering is een bevestiging dat een prikkel is aangeslagen en inwerkt op de levenskracht.

Waarom mag  een klassiek homeopaat een homeopathisch middel niet op dezelfde wijze herhalen zolang het werkt?
Dat is onlogisch. Het adagium is: rustig aan bij werking van het middel. Ik heb de vergelijking onthouden met het opnieuw starten van een auto die met 120 km/u rijdt. Dat is ook niet logisch.

Waarom geeft een klassiek homeopaat maar één middel tegelijk?
Dit wordt voorgeschreven door de uitvinder Samuel Hahnemann. Ten eerste past volgens hem slechts een middel bij een situatie van de patiënt. Ten tweede wordt de werking verstoord wanneer er twee of meer middelen tegelijk worden gegeven. Altijd geldt: een juist gekozen (constitutie!)middel pakt alle symptomen aan.

Wat zijn risico’s bij zelfmedicatie?
Men kan een middel te vaak innemen of in een verkeerde potentie. Ook kan men een middel innemen dat helemaal niet passend is en dus eerder verstorend werkt. Men kan ook meerdere middelen tegelijk innemen, wat ook niet goed is.