De Anamnese

De importantie van een goede anamnese in de homeopathie
De Anamnese speelt een centrale rol binnen de klassieke homeopathie. Het is de analyse van de zieke mens die de homeopaat immers aanzet tot het vinden van een juist geneesmiddel. Bij een anamnese zullen de patiënt (zieke mens) en de homeopaat er alles aan moeten doen om een zo goed mogelijk ziektebeeld te krijgen. De patiënt zal alles zo nauwkeurig, eerlijk en waarheidsgetrouw moeten vertellen (zijn klachten, zijn constitutie etc.) terwijl de klassiek homeopaat alles zo nauwgezet moet opschrijven, onbevooroordeeld moet observeren en luisteren. Bij de homeopathische anamnese is de patiënt dus zoveel mogelijk aan het woord en niet de homeopaat. Deze stelt alleen vragen en vraagt waar nodig door zodat zaken nog helderder worden of de patiënt nog dieper op zijn eigen klachten moet ingaan. Om het hele ziektebeeld en beeld van de patiënt te krijgen trekt de klassiek homeopaat vaak tussen een uur en anderhalf uur uit. Vervolgconsulten duren vaak een half uur tot een uur, en deze worden dus niet meer de anamnese genoemd (dat is het eerste gesprek) maar consulten.

De holistische visie bij de anamnese
Een klassiek homeopaat heeft een holistische visie. Alles hangt met alles samen op deze aarde en dus ook de mens staat niet onafhankelijk en alleen in die wereld. Hij heeft verbanden: met zijn aardgrond, zijn huis, zijn familie, zijn ouders (embryonale ontwikkeling bij de moeder), zijn vrienden en kennissen, werk en hobby’s, leefomgeving en milieu, eet- en drinkpatroon, gedrag en denkbeelden etc.: hij staat dus in continue connectie met de buitenwereld. Dat heeft invloed op de oorzaken van ziek worden maar kan ook een rol spelen in de genezing. Daarbij neemt men in de klassieke homeopathie het uitgangspunt dat elk individu uniek is. Men neemt niet zozeer slechts de hoofdklacht van de mens, de ziekte, in beschouwing, maar de zieke mens. Nogmaals, de homeopaat kijkt niet alleen naar klachten en symptomen, maar naar het gehele beeld dat hem uit de anamnese duidelijk wordt van de patiënt, d.w.z. innerlijke en uiterlijke karakteristieken, spirituele en fysieke.: dat noemt men individualiseren!

Waarom is de homeopaat bij de anamnese zo geïnteresseerd in de leefgeschiedenis, in de holistische puzzel?
Omdat men op zoek moet naar een gelijksoortig geneesmiddel! Dit geneesmiddel staat niet vast (zoals bij de categoriserende reguliere geneeskunde) maar heeft een gelijkend symptomatisch beeld van de patiënt nodig om te werken. Dit beeld moet zo volledig mogelijk verkregen worden, waarin niet alleen de symptomen van de hoofdklacht tellen, maar alles! De homeopathie komt feitelijk dus ook met een herwaardering van het begrip symptoom.

Wat is het verschil tussen een homeopathische anamnese en een anamnese van de huisarts?
Waar artsen alleen kijken naar de ziekte en zo de patiënt categoriseren ziet men bij de homeopathie juist het unieke, individuele karakter van de patiënt en de invloed van de buitenwereld.  De arts behandelt de ziekte, de homeopaat de zieke mens. Bij de homeopathische anamnese trekt men veel meer tijd uit. Deze duurt ongeveer 1,5 uur, bij een arts gemiddeld 10-15 minuten. Bovendien is de homeopaat, nog meer dan de arts, waarnemer en vragen stellen in plaats van degene die het woord voert.