De Constitutie

Wat wordt verstaan onder constitutie?
De constitutie is een aangeboren en verworven geestelijke en fysieke gesteldheid. De constitutie is te herkennen aan de lichaamsbouw, wijze van reageren en uitdrukkingsvermogen (energie). De constitutionele eigenschappen zijn altijd individueel omdat ze een unieke combinatie van erfelijkheid (Constitutie vader en moeder) en van levensontwikkeling (reageren op gebeurtenissen tijdens de ontwikkeling van het organisme) vormen. Ze bepalen de predispostie welke op haar beurt weer de susceptibiliteit voor het ontwikkelen van pathologie bepaalt. Hoewel de constitutie het fundament vormt van de mens, de leeswijzer voor haar manier van reageren, is ze niet de enige factor in ziekte en gezondheid. De mens is namelijk een relatief, zijns als wordend wezen, onderhevig aan verandering en dynamiek. De constitutie is basaal en fundamenteel, maar bovenop de constitutie kunnen zich meerdere lagen vormen die de constitutie vertroebelen.

Begripsverwarring
Het begrip constitutie zorgt voor nog wat verwarring onder homeopaten. Gewoonweg onderscheiden we drie definities.

1. Constitutitioneel voorschrijven verwijst naar de selectie van een similimum dat de totaliteit van de symptomen van de patiënt denkt op een gegeven moment. Met constitutioneel wordt dan bedoeld de individuele manier van het organisme waarop de ontstemde levenskracht haar ontstemdheid toont.

2. Een constitutiemiddel verwijst naar dat middel dat gedurende lange tijd de totaliteit van de patientkarakteristieken dekt. De onderliggende filosofie is hier dat ondanks bepaalde veranderingen in mensen blijft er een basisgesteldheid aanwezig waarop het middel dan gedurende het hele leven een blijvende, unieke affiniteit met de levenskracht zal hebben.

3. Sommige homeopaten gebruiken het begrip constitutie om daarmee duidelijk te maken dat dit de diepste laag is van de mens welke kan worden vervaagd door oppervlakkige daaropliggende lagen. Deze definitie zorgt voor de meeste verwarring omdat men niet weet wat de laagste laag is.

Mensen die hun hele leven altijd verband blijven tonen met één middel (wat dan met recht het constitutiemiddel mag worden genoemd) vertonen feitelijk de beste gezondheid. De levenskracht uit zich altijd in de meest oncomplexe, basale, consitutionele vorm en wordt niet vertroebeld door andere lagen. Datgene wat zich als een rode draad door het leven van de patient vertoont, is wat het meest consitutioneel, karakteristiek is voor zijn levenskracht (manier van reageren)

Gesteldheid
Gesteldheid is een begrip dat zeer nauw verwant is aan constitutie. In homeopathische termen refereert de ‘gesteldheid’ van iemand naar de staat van hun gezondheid, waaronder ook hun temperament en enige erfelijke en aangeleerde eigenschappen. Homeopaten geloven dat gezonde mensen weerstand bieden tegen ziek worden, ondanks dat ze constant blootgesteld worden aan een enorme verscheidenheid aan mogelijk gevaarlijke virussen en bacteriën, omdat hun levenskracht hoog is en hun kwetsbaarheid daarom laag. De mate van hun kwetsbaarheid voor gezondheidsproblemen kan echter veranderen, van uur tot uur en van dag tot dag. Het hangt af van een specifieke stressfactor, of een emotionele onrust, overwerkt zijn, blootstelling aan vervuiling, of drugsgebruik. Onderliggende “miasmatische” factoren kunnen ook invloed hebben op de mate waarin de levenskracht weerstand kan bieden (zie hieronder). Sommige homeopaten hechten zeer veel waarde aan het “gesteldheidstype” van een patiënt wanneer ze behandelingen voorschrijven. Ze kiezen behandelingen waarvan het “symptoombeeld” exact past bij de psychologische en fysieke opmaak van het individu wanneer ze gezond zijn. Deze behandelingen worden genomen wanneer het gezond is om de levenskracht van de patiënt te versterken en zo weerstand op te bouwen tegen het ontwikkelen van symptomen die mogelijk in de toekomst kunnen voorkomen.

Gezondheidsproblemen vallen over het algemeen onder twee categorieën: Acute of korte-termijn ziekte, die zich snel ontwikkelt maar mogelijk ook snel opgelost kan worden (zoals een verkoudheid of een niet ernstig probleem met de stoelgang); en chronische, lange-termijn gezondheidsproblemen (zoals reuma of suikerziekte), welke de neiging hebben terugkerend, diepgeworteld of degeneratief te zijn. Homeopathische remedies werken door het steunen van de zelfgenezende mogelijkheden van de levenskracht in haar reactie op ziekte: Om het herstel te helpen bespoedigen en de duur van de ziekte minder ernstig te maken. Remedies moeten met grote zorg gekozen worden echter, willen ze optimaal werken, en chronische problemen kunnen het beste behandeld worden door gekwalificeerde homeopaten in plaats van met zelfdiagnose.

Gerelateerde Boeken

Alles over homeopathie
George Vithoulkas