Aanklachten tegen Homeopathie weerlegd

Gastartikel Ubiratan Adler (MD, PhD, Homeopaat) – Hpathy Ezine vertaling artikel november (Research Challenges Homeopathy) De NCAAM legde onlangs de volgende verklaring af over (aanklacht tegen) homeopathie: “Homeopathie is een omstreden gebied van CAM omdat een aantal van haar belangrijkste begrippen  niet in overeenstemming zijn met de gevestigde wetten van de wetenschap (vooral chemie en fysica). Critici denken dat het onaannemelijk is dat een geneesmiddel met een minuscule hoeveelheid van een werkzame stof (soms niet een enkel molecuul van de oorspronkelijke verbinding) een biologisch of heilzaam effect kan hebben of anderszins.

Om deze en andere redenen beweren critici dat de voortzetting van de wetenschappelijke studie van de homeopathie niet de moeite waard is. ” Op het traject op weg naar plausibele mechanismen ter verklaring van de biologische effecten van homeopathie, is de hypothese van de alteraties van de elektromagnetische eigenschappen van het oplosmiddel onlangs ondersteund door de de bevindingen van Nobelprijswinnaar professor Montagnier en zijn collega’s. Met behulp van een apparaat ontworpen door prof. Benveniste en medewerkers hebben zij aangetoond dat bacteriële DNA-sequenties in hoge verdunningen waterige elektromagnetische golven kunnen veroorzaken, indien deze sequenties serieel sterk zijn verdund en geschud door Vortex apparatuur. Het vinden van een algemeen plausibele verklaring is anders dan de bepaling van de exacte werkingsmechanisme van homeopathische middelen. Deze kennis is echter niet essentieel voor klinisch onderzoek. Bijvoorbeeld, ter vergelijking, na zes decennia van intensief onderzoek naar de ontwikkeling van antidepressiva, was de therapeutische werking van deze middelen nog grotendeels onbekend.

Terug naar NCAAM: “Homeopathie is moeilijk te bestuderen met de huidige wetenschappelijke methodes, omdat stoffen sterk verdund (bekend als ultra-hoge verdunningen of infinitesimale verdunningen) niet gemakkelijk kunnen worden gemeten, waardoor het moeilijk is studies naar homeopathie te ontwerpen of te vergelijken met reguliere. Maar is dat zo? Zoals algemeen bekend, de gouden standaard binnen de wetenschappelijke methode in klinisch onderzoek zijn de zogenaamde gerandomiseerde gecontroleerde (dubbelblinde) studies (RCT’s). Moeten RCT’s gericht op het meten van infinitesimale verdunningen of de gevolgen daarvan op monsters van patiënten die lijden aan een bepaalde ziekte wel behouden blijven? Met andere woorden, er is nogal wat twijfel of de dubbelblind onderzoeken wel passen bij het onderzoek naar homeopathie. In feite leent homeopathie zich namelijk niet voor dubbelblind onderzoeken. Op analoge wijze kan psychotherapie ook niet gemakkelijk worden gemeten Weliswaar is het uitvoerig onderzocht door “de huidige wetenschappelijke methoden”, met als gevolg, dat het beschouwd wordt als een van de minst ‘wetenschappelijk aanvaarde’ methodes van patiëntbehandeling.  En zo werkt het ook voor Homeopathie, en dan in de vergrotende trap. Daarnaast worden homeopathische behandelingen sterk geïndividualiseerd en is er dus geen uniforme standaard bij het voorschrijven van geneesmiddelen in de homeopathie. Er zijn honderden verschillende homeopathische middelen die kunnen worden voorgeschreven in een verscheidenheid van verschillende verdunningen, voor de behandeling van duizenden symptomen. Misschien iets om over te nadenken voor de onderzoekers? Homeopathie leent zich niet voor een gestandaardiseerde therapie. Wij mensen zijn geen machines.